Wil je een vraag stellen of een afspraak maken? Bel me dan op 020 4211833 (‘s morgens rond 9 uur of ‘s avonds rond 18 uur) jeewijsman@gmail.com

hechting

Zolang ik mij kan herinneren, heb ik grote belangstelling gehad voor menselijk gedrag. Met name voor de verborgen oorzaken ervan. Waarom leiden sommigen een gelukkig leven en lukt dat anderen totaal niet? Waarom hebben sommigen een hechte relatie en loopt het bij anderen steeds mis? Wat is hierin de sleutel?
Uiteindelijk vond ik het antwoord op deze prangende vraag in de ontwikkelingspsychologie en de hechtingstheorie. Onderzoek laat namelijk zien dat wij ter wereld komen met een vernuftig vermogen tot intermenselijk contact.
In mijn woorden: er is sprake van een aangeboren talent voor verbondenheid. In welke mate- en hoe effectief dit talent vervolgens tot ontwikkeling komt, is een andere kwestie. Gebleken is namelijk dat, eenmaal volwassen, ons (on)vermogen om in verbondenheid te leven vooral bepaald wordt door datgene dat wij daarover als kind hebben ervaren, aan- en afgeleerd. Ook al zijn we ons daar totaal niet van bewust, al die ervaringen te samen blijken van cruciale invloed op de mate waarin ons aangeboren talent voor verbondenheid effectief tot ontplooiing is gekomen dan wel op allerlei manieren gestagneerd is geraakt.
Heel vergelijkbaar dus, met elk ander talent: wil het tot ontwikkeling komen, dan moet het op effectieve wijze getraind en geoefend worden in een didactisch gunstig (veilig) klimaat.

zelfbeeld en beeld van ‘de ander’

Als we het hebben over talent voor verbondenheid, dan hebben we het over ons overlevingsinstinct. Eerste en belangrijkste voorwaarde tot overleven is hechting. Daarom vindt hechting, als het maar even kan, plaats. Ongeacht of er nu sprake is van gunstige of van ongunstige omstandigheden. In het ene geval gaat het om veilige, in het andere geval om onveilige hechting.

zelfbeeld

Eenzelfde soort tweedeling is terug te vinden in de beelden die wij -op grond van onze hechtingservaringen- dus al heel jong, ontwikkelen over onszelf en ‘de ander’. Diep gewortelde overtuigingen waarvan we ons meestal totaal niet bewust zijn, maar die in hoge mate bepalen hoe wij ons tot onszelf en tot de wereld verhouden. Natuurlijk zijn er onnoemelijk veel nuances, maar in grote lijnen komt het erop neer dat er bij positieve hechting ook positieve beelden ontstaan: ik ben goed, ik krijg liefde en aandacht, de mensen om mij heen steunen mij als ik dat nodig heb. 

In geval van onveilige hechting is dat meestal andersom: ik voldoe niet, ik krijg geen aandacht en liefde. Vaak ook ontstaat het idee dat aan aandacht en liefde voorwaarden zijn verbonden: als ik nu maar goed mijn best doe, nooit lastig ben etc., dan krijg ik misschien wél een beetje aandacht en liefde. In deze situaties ontstaat vaak ook onbewust de overtuiging het alleen te moeten doen.

Afspraak maken

Tel: 020-4211833  (beste tijdstip:
ma t/m za rond 9 uur
ma t/m vrij ook rond 18 uur)

Contactformulier

 

Praktijkadres

Prinsengracht 471 G
1016 HP Amsterdam

Bereikbaarheid